reageerbuisbevruchting
Een vruchtbaarheidsbehandeling is er op gericht om de kleine kans op een
zwangerschap te verhogen. In-vitrofertilisatie (IVF), ook wel reageerbuisbevruchting
genoemd, is een voortplantingstechniek waarbij de eicellen buiten het lichaam worden
bevrucht met zaadcellen. De embryo’s die hieruit ontstaan worden na twee tot vijf dagen
teruggeplaatst in de baarmoeder en zullen daar verder groeien tot een volwaardige baby.
Toch is het allemaal wel iets ingewikkelder.
hormooninjecties
Bij een IVF behandeling moet de cyclus van een vrouw optimaal zijn en wordt
deze nagebootst met medicijnen. Hormooninjecties die twee tot drie weken worden
geïnjecteerd (of via een neusspray) zorgen ervoor dat er meerdere eicellen rijpen in
plaats van één eicel. Er ontstaan follikels, dit zijn eiblaasjes die vijf tot tien eicellen
bevatten. De kans op succes neemt hierdoor toe. Als de eicellen groot genoeg zijn
worden deze door de vaginawand door middel van een punctie opgezogen.
De eicellen van de vrouw en zaadcellen (ongeveer honderdduizend) van de man worden
in het laboratorium onderzocht en in een petrischaaltje (kweekbakje) bij elkaar gebracht.
Als er bevruchting plaats vindt worden er na twee tot vijf dagen na de punctie maximaal
twee bevruchte eicellen via een kunststof slangetje in de baarmoeder geplaatst. Als er
nog meer bevruchte eicellen zijn kunnen deze worden ingevroren. Als de embryo zich
innestelt ontstaat er een zwangerschap.
slagingskans
De kans op een zwangerschap bij een IVF-behandeling is 25 tot 30 procent, de kans
op de geboorte is gemiddeld 20 procent. Bij ongeveer de helft van de paren leiden IVF-
behandelingen niet tot een zwangerschap. Dit komt onder andere door eierstokken die
niet gevoelig zijn voor de gebruikte hormonen en de eisprong die te vroeg optreedt.
Een vruchtbaarheidsbehandeling wordt niet zomaar uitgevoerd. Pas als er geen andere
mogelijkheid is om zwanger te raken komt men in aanmerking voor IVF. De leeftijd
van een vrouw, niet ouder dan ongeveer 40 jaar, de duur van het uitblijven van een
zwangerschap en de kwaliteit van het zaad zijn belangrijke factoren om te bepalen
wanneer iemand voor IVF in aanmerking komt.
andere behandelingen
Niet alle vruchtbaarheidsstoornissen zijn het beste te behandelen met IVF. Het hangt samen met de oorzaak die er gevonden wordt wat de beste behandeling is. IVF is de
beste oplossing als de vrouw niet-doorgankelijke eileiders heeft, een stoornis in de
hormoonregulatie, de spermakwaliteit van de man verminderd is, bij paren waar er geen
afwijking wordt geconstateerd maar waarbij de vrouw niet zwanger kan worden en de
zwangerschap uitblijft na kunstmatige inseminatie.
Als het slijm van de baarmoedermond te taai of zuur is voor natuurlijke bevruchting of
als er antistoffen tegen spermacellen aanwezig zijn moet Intra Uteriene Inseminatie
(IUI) toegepast. De goed bewegende zaadcellen worden dan in de baarmoeder zelf
geïnsemineerd. Intra Cytoplasmatische Sperma Injectie (ICSI) is een variant op de
normale IVF. In het laboratorium wordt er per eicel, één zaadcel uitgezocht. Nadat de
zaadcel onbeweeglijk is gemaakt wordt deze rechtstreeks in de eicel aangebracht. Deze
procedure wordt vaak gebruikt als een gewone IVF poging niet lukt of als de man een
zeer slechte kwaliteit sperma heeft.